ik-ben-ook-maar-een-mens

Vaak wordt er gedacht dat ik alles weet. Maar dat is beslist niet zo. Als ik de lotto in zou vullen heb ik echt niet alles goed. Als men wel eens iets zegt of vraagt, denkt men vaak dat ik daar het antwoord al wel op weet. Maar zo werkt het echt niet. Ten eerste zal ik mijn voelsprieten niet zo maar gebruiken. De persoon die mij om advies vraagt moet er wel van op de hoogte zijn dat ik die gebruik. Ook het doorgeven van informatie over een partner doe ik niet zomaar. De partner moet het wel weten of liever nog: hij of zij moet er bij zijn als er vragen over hem of haar gesteld worden. Andersom zou ik ook geen info over de vraagsteller geven naar de ander toe.

Weegschaal

In het dagelijkse leven is het soms lastig als men weet dat je een medium bent. Zo was ik eens op een feestje en zei ik in een gesprek gewoon als aanvulling op een onderonsje: “pas maar op dat jullie fietsen straks niet weg zijn.” Even later zag ik de vrouw staan van het koppel waartegen ik het had gezegd en ik vroeg haar waar haar man was gebleven. Waarop ze zei: “hij is aan het kijken of de fietsen wel goed afgesloten zijn want stel je voor dat ze straks weg zijn.” Oeps, ik mocht wel weer eens uit gaan uitkijken wat ik als flapuit, maar niet als medium zei…

Jammer dat mijn woorden vaak op een weegschaal worden gelegd. Ik vraag me dan wel eens af of een winkelier of schoenmaker ook 24 uur per dag en 7 dagen in de week aan het werk zijn!


Liefs, Wies Bakker

 


Fotoverantwoording: © Can Stock Photo / tilo